فوریه 272018
 

4fda7 landscape photor عکاسی منظره   آتلیه کودک

     عکاسی منظره – به عقیده من – پر چالش ترین شاخه عکاسی طبیعت است. تسلط بر جنبه های تکنیکی آن خیلی سخت نیست، شما باید برای رسیدن به وضوح و شفافیت بالا از سه پایه استفاده کنید و به نوردهی عکس توجه کافی داشته باشید. پس چه چیزی عکاسی منظره را انقدر سخت می کند؟

برای خلق عکسهای عالی به چشمانی هنرمند نیاز دارید، عکسهایی که شور و احساس را به بیننده منتقل کنند. همزمان با بیان تکنیک ها و روشها من فقط می توانم پیشنهاداتی راجع به جنبه هنری عکاسی منظره برایتان داشته باشم، و این شما هستید که باید “دید” خود را برای ثبت عکسهایی بی نظیر گسترش دهید.

نگاهی به تکنیک های عکاسی منظره

اجازه دهید با مسائل ساده شروع کنیم! اول، چه لنزی برای عکاسی منظره مناسب است؟ با هر لنزی می توانید عکسهای منظره بسیار خوبی بگیرید اما لنزهای واید بهترین انتخاب هستند. این لنزها به شما امکان ثبت وسعت منظره را می دهند و همچنین پرسپکتیو اغراق آمیزی ایجاد می کنند که به عکس عمق می دهد. اگر دوربین شما ار نوع DSLR با سنسور APS-C است، می توانید از لنز واید سیگما ۱۶-۸ میلی متر استفاده کنید. برای دوربین های fullframe انتخاب های بیشتری مانند سیگما ۲۴-۱۲ یا نیکون، کانن، سونی ۲۴-۱۴، ۴۰-۱۷، ۳۵-۱۶ خواهید داشت. سیگما ۲۴-۱۴ میلی متر بسیار واید است، در حالیکه ۲۴-۱۴ یا ۳۵-۱۶ زاویه دیدشان کمتر است، اما کیفیت بالاتری مخصوصاً در گوشه های تصویر دارند. این لنزها همگی دیافراگم های باز دارند اما برای عکاسی منظره عموماً از دیافراگم های بسته برای رسیدن به عمق میدان زیاد استفاده می کنیم. من تقریباً تمام عکسهای منظره ام را یا دیافراگم ۸، ۱۱ یا ۱۶ می گیرم، و توصیه می کنم شما هم از دیافراگم های خیلی بسته مانند f/32 استفاده نکنید زیرا باعث پراش نور شده و شفافیت و کنتراست و در نتیجه کیفیت عکستان را پایین می آورد.

نکته مهم دیگر این است که باید حساسیت ایزو دوربین خود را در پایین تر مقدار ممکن (ایزو ۱۰۰ یا ایزو ۵۰) تنظیم کنید. و در این زمینه باید بدانید که اگر از ایزو ۵۰ استفاده کنید با اینکه نویز کمتری نسبت به ایزو ۱۰۰ در عکستان خواهید داشت، اما یک استاپ از محدوده دینامیکی را از دست می دهید؛ بنابراین در عکاسی منظره استفاده از آن را در صحنه هایی که کنتراست بالایی دارند توصیه نمی کنم! در حساسیت های پایین عکسهایتان تقریباً بدون نویز،‌ با محدوده دینامیکی بالا و به طور کلی کیفیت بسیار خوب است‌، و می توانید در مرحله ویرایش عکس هایتان را شارپ کنید بدون اینکه ترسی از بوجود آمدن دانه های نویز داشته باشید.

 همانطور که در مورد نوردهی عکس می دانید، با استفاده از دیافراگم های کوچک و ایزو های پایین نیاز به سرعت شاتر کم دارید. در عکاسی منظره بسته به مقدار نور، ممکن است سرعت شاتر بین کسری از ثانیه (گاهی حتی ۱/۲۵۰ یا ۱/۵۰۰) تا چند ثانیه یا دقیقه متغیر باشد. از نوردهی های طولانی مدت نترسید، در دوربین های DSLR جدید مشکل بوجود آمدن پیکسل داغ به خوبی کنترل شده است و به راحتی می توانید تا چندین دقیقه بدون مشکل نوردهی داشته باشید.

 اگر به عکاسی منظره واقعاً علاقه مندید، به شدت توصیه میکنم از سه پایه استفاده کنید. سه پایه برای گرفتن عکس های شارپ و شفاف با جزئیات بالا ضروری است، مخصوصاً برای عکاسی با سرعت شاتر کم که در عکاسی منظره بسیار رایج است. علاوه بر آن سه پایه به شما امکان ترکیب بندی دقیق تر و زمان بیشتری برای فکر کردن به روشهای آن می دهد. با استفاده از سه پایه می توانید عکسهایی با تکنیک های خاص تر مثلاً نوردهی ترکیبی بگیرید. من اغلب برای عکاسی از طلوع و غروب دو عکس از یک صحنه می گیرم، یکی برای ثبت مناسب نور آسمان و یکی برای پیش زمینه و سپس آنها را برای ساختن یک عکس با محدوده دینامیکی بسیار بالا ترکیب می کنم. اما اگر شما روی دست عکاسی کنید گرفتن دو عکس کاملاً یکسان ممکن نیست.

من به طور کلی استفاده از فیلتر ها را توصیه نمی کنم؛ البته بجز پلاریزه و ND که اثر آنها در نرم افزار قابل دستیابی نیست. فیلترهای UV و محافظ کاملاً بی فایده اند و حتی ممکن است باعث افت کیفیت، کاهش شارپنس و بالارفتن احتمال ایجاد هاله نور اضافی (flare) شوند. به جای آنها می توانید بعد از عکاسی، از فیلترهای متنوعی با امکان کنترل و تنظیمات بیشتر در نرم افزار هایی مثل فوتوشاپ استفاده کنید.

نور در عکاسی منظره

مهمترین عنصر عکاسی منظره نور است. نور خوب می تواند یک محل غیرجذاب را به یک منظره خارق العاده تبدیل کند، و در نقطه مقابل نور بد زیباترین سوژه ها را از بین می برد. یک روز روشن آفتابی،‌ با آسمان بدون ابر، یکی از بدترین شرایط نوریست که می توانم تصور کنم، و از قضا بسیاری از مبتدیان با خود خیال می کنند که: “این عالیه”. اما باید بدانید نور خوب، نور درخشان میانه روز نیست؛ بهترین نور در ساعات شروع و پایان روز است. هنگام طلوع و غروب، نوری گرم و ملایم با زاویه مناسب مناظر را نوازش می کند، سایه ها شدید نیستند و رنگ ها گرم و قوی به چشم می آیند. می دانم که برای عکاسی در چنین نوری، شما باید زود از خواب بیدار شوید و تا دیر وقت منتظر بمانید، اما به نتیجه اش می ارزد! من معمولاً سفرهایی بیشتر از یک روز دارم، در محل های وسیع و باز چادر می زنم، و یا در کلبه هایی واقع در زیباترین مناطقی که می بینم می خوابم. گاهی وقتها می توانید تصاویر فوق العاده ای درست قبل از طلوع آفتاب بگیرید، و حتی ممکن است عکس های منظره تان را در شب بگیرید؛ که من توصیه میکنم در صورت امکان ماه و آسمان پر ستاره را نیز در کادر بگنجانید! روستاها و شهرها نیز هنگام شب زیبایی خاصی دارند، نورهای ضعیف در دل تاریکی تصاویری منحصر به فرد خلق می کنند.

4fda7 light عکاسی منظره   آتلیه کودک

چپ: نور گرم و ملایم طلوع یا غروب خورشید همواره یک چیز ویژه ای به عکس اضافه می کند! راست: در شرایط نوری غیر ایده آل، می توانید عکس هایتان را سیاه و سفید کنید، گاهی اوقات عکس های رنگی نه چندان جالب سیاه و سفید هایی عالی خواهند شد!

اگر نمی توانید برای طلوع و غروب صبر کنید، و در نتیجه باید در ساعات میانی روز عکاسی کنید، استراتژی هایی وجود دارند که بهترین نتیجه را از این نور نه چندان ایده آل بگیرید. اگر یک آسمان آبی بدون ابر دارید، تا جایی که می توانید آن را کمتر در کادرتان قرار دهید! در مقابل اگر آسمان جذاب بود فضای بیشتری از آن را در ترکیب بندی عکستان در نظر بگیرید. در چنین موقعیتی فیلتر پلاریزه به افزایش کنتراست بین ابرها و آسمان کمک کرده و آبی آن را تیره تر می کند.

اگر سوژه ای در نزدیکی پیش زمینه دارید (مثلاُ یک آدم) می توانید با تکنیک فلاش پر کننده (fill-flash) سایه ها را روشن تر کنید و کنتراست را کاهش دهید. روش دیگر این است که عکستان را سیاه و سفید کنید، عکسهایی که در نور شدید هم گرفته شده اند ممکن است در حالت سیاه و سفید خوب به نظر برسند، البته نباید فکر کنید هر عکسی را که سیاه و سفید کنید تبدیل به یک عکس عالی می شود! عکسهایی بهترین نتیجه را می دهند که بافت، خطوط و یا عناصر گرافیکی زیادی داشته باشند؛ عکسهای دیگر ممکن است بعد از سیاه و سفید شدن تخت و بدون عمق به نظر برسند. برای رسیدن به بهترین نتیجه من استفاده از ابزار سیاه و سفید کردن فوتوشاپ را توصیه می کنم، نه ابزار بی رنگ کردن (desaturate tool)! در ابزار سیاه و سفید کردن متغیرهای خوب و تنظیمات دقیق تری در اختیار داریم.

طلوع آفتاب، شب و میانه روز تنها زمان هایی نیستند که می توانید عکاسی کنید. هنگامی که آسمان از ابر پوشیده شده است و یا زیر باران شدید هم می توانید عکسهای خوبی بگیرید. ابرها و آسمان طوفانی می توانند به عکس شما حس متفاوتی اضافه کنند و اجازه دهند عکس های منظره ای بگیرید متفاوت با آنچه منظره ای کلاسیک برای توریست هاست! یک محل بسته به نوع هوا، ساعت روز، فصل و متغیرهای دیگر ممکن است بسیار متفاوت به نظر آید؛ اگر مکانی به نظر جذاب می آید سعی کنید چندین بار به آنجا برگردید و عکسهایی با شرایط متفاوت بگیرید. و از عکاسی زیر باران و برف هم نترسید، با کمی توجه و مراقبت، خطر زیادی برای دوربینتان پیش نمی آید، می توانید آنرا با یک کیسه پلاستیکی بپوشانید!

قانون یک سوم ها و استثنائات آن

یک ترکیب بندی خوب برای عکاسی منظره حیاتی است، و این سخت ترین چیزیست که باید یاد گرفت! قوانینی وجود دارند که به شما کمک می کنند ترکیب بندی عکسهایتان را بهبود دهید، اما برای گرفتن عکسهای منحصر به فرد شما باید دید و خلاقیت خودتان را بالا ببرید. متدوال ترین اشتباه مبتدی ها قرار دادن خط افق درست در مرکز کادر است، که معمولاً نتیجه آن یک عکس بی حرکت و ساکن و بدون توازن کافی است! در عکاسی منظره اولین مرحله برای بهتر شدن ترکیب بندی عکستان این است که کادرتان را با توجه به قانون یک سوم ها ببندید. این قانون به چه معناست؟ تصور کنید که کادر عکس را به سه قسمت تقسیم کرده اید، می توانید ۱/۲ از عکس را با پیش زمینه و ۲/۳ آن را با آسمان پر کنید و یا برعکس. به عبارت دیگر شما باید یک ترکیب بندی نامتقارن داشته باشید. تصاویر زیر عکسهایی است که با و بدون استفاده از قانون یک سوم ها گرفته ام. انتخاب اختصاص فضای بیشتر به آسمان و یا زمین دلبخواهی نیست و بستگی به این دارد که بخواهید چه چیزی را در عکستان برجسته تر و بر آن تأکید کنید.

4fda7 rule thirds عکاسی منظره   آتلیه کودک

چپ: این عکس با توجه به قانون یک سوم ها گرفته شده است؛ ۲/۳ از فضای تصویر پیش زمینه و تنها ۱/۳ آن را آسمان پر کرده است. راست: این منظره تقارن خوبی در خود داشت و من ترجیح دادم از کادر بندی متقارن استفاده کنم.

البته قانون یک سوم راه حل درستی برای تمام عکس ها نیست. اگر موضوع عکاسی تقارن واضحی داشت می توان با قرار دادن خط تقارن در مرکز کادر به نتیجه خوبی رسید. متداول ترین سوژه های متقارن انعکاس ها هستند، قرار دادن خط افق در مرکز کادر معمولاً یک ترکیب متوازن ایجاد می کند و تقارن ترکیبی قوی و چشم ربا خلق می کند. بجز انعکاس، انسان ها نیز اشیاء و ساختمان هایی با تقارن بالا و عناصر گرافیکی قوی ساخته اند. با دقت به اطرافتان نگاه کنید و نقاط دید متفاوتی برای ترکیب بندی های جذاب پیدا کنید.

پیش زمینه و پرسپکتیو

4fda7 perspective800 عکاسی منظره   آتلیه کودک

 یکی از مؤثرترین راهها برای ایجاد یک ترکیب قوی در عکاسی منظره قرار دادن چیزی در پیش زمینه تصویر است، یک گل، یک صخره و یا هر چیز جذاب دیگری. اشیاء موجود در پیش زمینه به کمک پرسپکتیو اغراق شده لنز واید به عکس عمق می دهند و آن را سه بعدی می کنند. عکس بالا مثال خوبی برای این موضوع است. صخره های پیش زمینه عکس در چند سانتی متری لنز قرار دارند در حالیکه کوههای پس زمینه کیلومترها دورترند، من از f/16 برای داشتن وضوح کامل در تصویر استفاده کرده ام.

در عکاسی منظره همواره باید از فوکوس دستی استفاده کنید، این موضوع هنگام عکاسی با لنز واید که سوژه ای هم در پیش زمینه کادر دارید مهم تر می شود. زمانی که نزدیک ترین موضوع با لنز تنها چند سانتی متر فاصله دارد، در فاصله ۱ تا ۱.۵ متر، و وقتی این فاصله حدود ۵۰ تا ۷۰ سانتی متر است در فاصله ای بین ۲ و ۳ متر فوکوس می کنم؛ و دیافراگم را تا f/11 یا f/16 می بندم و عکس می گیرم. معمولاً عمق میدان برای اینکه همه چیز واضح باشد کافیست و حتی اگر نزدیکترین قسمت ها به دوربین هم کمی خارج از فوکوس باشند مشکلی برای عکس پیش نمی آید. همانطور که گفتم استفاده از دیافراگم بسته تر مانند f/22 یا f/32 را توصیه نمی کنم مگر اینکه شدیداً نیاز باشد.

عناصر دیگر ترکیب بندی: خطوط مایل، خطوط همگرا و بافت ها 

4fda7 diagonals texture عکاسی منظره   آتلیه کودک

چپ: این تصویر استفاده از خطوط همگرا و خطوط مایل را نشان می دهد. راست: ماسه ها اغلب بافتهای خوبی ایحاد می کنند.

عناصر زیادی در طبیعت وجود دارند که به شما برای یک ترکیب بندی قوی در عکاسی منظره کمک می کنند، از این میان خطوط مایل مهم ترین آنها هستند. شما می توانید از خط های مایل برای هدایت کردن چشم بیننده به سمت سوژه خود استفاده کنید و یا عناصر گرافیکی قوی و تقارن ایجاد کنید. اگر با دقت به مناظر نگاه کنید متوجه خواهید شد هم خطوط مایل واضح و طبیعی (مانند شیب کوهها) و هم غیر واضح و مجازی (مانند یک سری اشیائی که مورب چیده شده اند) وجود دارند. شما می توانید این خطوط را هر طور که می خواهید کادر بندی کنید اما بهتر است این خطوط گوشه های تصویر را قطع نکنند. گاهی وقتها نیازی به خطوط مایل برای ایجاد خطوط همگرا ندارید، حتی یک منحنی یا خط مستقیم هم می تواند چشم بیننده را در کادر هدایت کند. جاده ها و مسیرها مثال های خوبی برای خطوط همگرا و هدایت کننده چشم در ترکیب بندی تصاویر هستند مخصوصاً هنگامی که از لنز واید در عکاسی منظره استفاده می کنید و شروع جاده در پیش زمینه عکس شماست. در عکاسی منظره منحنی های S و Z و V و دیگر عناصر گرافیکی در ساختن تصاویری با ترکیب قوی کمک می کنند. زمانی که منظره ای را مشاهده می کنید به این خطوط و اشکال توجه داشته باشید و سعی کنید از آنها در ترکیب بندی کادرتان استفاده نمایید. الگو ها (اشکال تکرار شده) و بافت ها عناصری دیگر برای ترکیب بندی هستند. حتی هنگامی که به سختی می توان الگویی در طبیعت یافت، بافت هایی قابل مشاهده است؛ دانه های ریز ماسه، پوست یک درخت، صخره ها و در بسیاری موارد دیگر بافت های جذابی می توان دید.

Article source: http://www.photonarenji.com/%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1%D9%87/

tiger pelak 2 عکاسی منظره   آتلیه کودک

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

code