نقاشی و طراحی ساده

نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۲۱ خرداد ۱۳۹۶
  • سایت نقاشی و طراحی چهره

    به سایت نقاشی و طراحی چهره  ماه تی تی نگار خوش آمدید. قبول سفارش در همه نقاط ایران و بصورت آنلاین می باشد .فقط با یک تماس ساده هم می توانید صاحب یک اثر هنری نقاشی از چهره خود و یا عزیزان تان شوید.سوالات و پاسخ های مهم برای سفارش نقاشی :مرحله اول: ابتدای کار برای درخواست
    نقاشی چیست ؟ پاسخ : اول نگاه متقاضی به مدل های نقاشی داخل سایت وهر مدل دیگر و موردنظر، انتخاب مدل ، سپس با
    شماره ۰۹۱۱۱۱۲۳۲۲۴ تماس حاصل می کند . در این مرحله در باره عکس ها و انتخاب مدل نقاشی
    و هزینه بصورت کلی و غیره صحبت می شود. مرحله دوم : در تماس و گفتگو چه چیز
    معلوم می شود ؟پاسخ : چه جور عکس ها و مدل نقاشی چهره ،نیم تنه و قدی(قیمت نقاشی بر اساس
    نقاشی چهره است . نیم تنه و قدی اندکی نرخ بیشتری دارند) انتخاب شوند و نوع نقاشی
    و قیمت آن مشخص می شود و همچنین نحوه فرستادن عکس ها. برای یک نقاشی چندتا از بهترین عکس ها را با مدل های مختلف بفرستید. مرحله سوم : نحوه فرستادن عکس ها به
    چه طریقی است ؟پاسخ : عکس ها و نشانی دقیق متقاضی( نام نام خانوادگی ، کد پستی و آدرس پستی) به
    آدرس ایمیل mahtitinegar@yahoo.com  بهمراه اعلام واریزی دو سوم
    نرخ دستمزد (به شماره حساب مندرج زیر) به ماه تی تی نگار ارسال می شود . ضمنا” اهالی محترم شهرستان بابل و …  می
    توانند شخصا” مراجعه و فقط با پرداخت
    وجه دستمزد نقاشی، عکس و یا عکسها را تحویل دهند ( اعم از عکس ها ی چاپی
    کمتر از ۱۰*۱۵ نباشد و یا عکس های موجود در کامپیوتر که در سی دی ریخته شده
    ).   مرحله چهارم: پس از ارسال عکس ها چه خواهد شد ؟پاسخ : انجام بررسی عکس ها و
    انتخاب بهترین مدل عکس برای شروع نقاشی از سوی نقاش ، در صورتی که مشکلی مربوط به
    انتخاب عکس و یا مدل نقاشی وجود داشته باشد از طریق ایمیل به متقاضی اطلاع داده می
    شود. مرحله پنجم: از شروع نقاشی تا خاتمه
    آن ،کاری است که باید انجام شود ؟ پاسخ : در نیمه ی کار از طریق ایمیل ،نقاشی نیمه کاره برای
    متقاضی ارسال می شود و یک سوم باقیمانده دستمزد دریافت خواهد شد تا پس
    از آن ،کار اتمام یابد. مرحله
    ششم ( نهائی) : ارسال نقاشی چگونه است ؟ پاسخ : پس از اتمام
    کار نقاشی ، اصل اثر نقاشی از طریق پست پیشتاز به آدرس متقاضی، ارسال و متقاضی هم
    پس از دریافت آن به ماه تی تی نگار اطلاع می دهد. کسانی که اصل نقاشی را نمی خواهند بلکه فقط تصویر آنرا می خواهند، بجای
    پرداخت هزینه پستی فقط هزینه اسکن از روی نقاشی و ارسال دیجیتالی آن ۳۰۰۰
    تومان دریافت می شود .برای مشتری دائمی وعروس و داماد تخفیف ویژه وجود دارد. البته قیمت عکس با لباس مجلسی و موی شینیون برای خانمها وهمچنین عکس عروس و
    داماد پس از رویت عکس ها قیمت گذاری میشوند . واریزی وجه …

  • Article source: http://www.bargozideha.com/tag/%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D9%88-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87

    La face cachée de la Fondation Saint-Simon, standard Denis Boneau

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۲۱ خرداد ۱۳۹۶

    De 1982 à ۱۹۹۹, la Fondation Saint-Simon exerça un véritable magistère sur la strive intellectuelle et médiatique française. Dans le prolongement de la « Troisième voie » chère à Raymond Barre, Jacques Delors ou Michel Rocard, elle rassembla une centaine de personnalités issues des cercles libéraux et sociaux-démocrates et développa un discours « ni de gauche, ni de droite » [۱], qualifié standard ses détracteurs de « pensée unique ».

    Son fondateur et premier président, l’historien François Furet, ne faisait pas mystère d’avoir noué des contacts avec la CIA après avoir rompu avec le Parti communiste. De plus, il se présentait comme le continuateur de l’œuvre de Raymond Aron, un intellectuel anti-communiste qui anima le Congrès flow la liberté de la culture, une vaste opération de la CIA flow manipuler les intellectuels ouest-européens et les enrôler dans la Guerre froide. Malgré ces indices, les liens éventuels de la Fondation Saint-Simon avec les services états-uniens ne furent jamais discutés. Notre enquête les a mis à jour.

    La réactivation des réseaux de la « Troisième voie » anti-totalitaire

    Pour comprendre criticism la Fondation Saint-Simon a été créée, en 1982, il importe de se remémorer les efforts entrepris depuis la retraction du Congrès flow la liberté de la culture, en 1975, flow faire vivre le courant intellectuel de la « Troisième voie ».

    Dès la fin des années 70, les intellectuels libéraux et les sociaux-démocrates anti-communistes renouvellent leur fondness afin de lutter contre le Programme commun présenté standard François Mitterrand. Ainsi, en 1978, Raymond Aron s’entoure de Jean-Claude Casanova [۲] Alain Besançon [۳] et Kostas Papaioannou flow créer Commentaire, une revue dont la problématique centrale est l’analyse critique du phénomène totalitaire [۴]. Elle tire son nom de Commentary la revue mensuelle de l’American Jewish Committee et en inclut des rédacteurs dans son propre comité de rédaction.

    Dans le sillage de Contrepoint, revue de Georges Liébert et Patrick Devedjan et de Preuves, announcement quasi-officielle du Congrès flow la liberté de la culture, Commentaire rassemble des intellectuels et hommes politiques anti-communistes et pro-états-uniens. Ses réseaux s’étendent de l’IEP [۵] (Jean-Claude Casanova, Michel Crozier, Alain Lancelot) à la Sorbonne (Raymond Boudon, Pierre Chaunu), en passant standard l’EHESS [۶] où François Furet mène une véritable politique de recrutement politique (il fera entrer Pierre Rosanvallon, pourtant diplômé d’une école de commerce, HEC).

    Le comité de instruction comprend deux aroniens, Pierre Manent, partner de Raymond Aron au Collège de France et Marc Fumaroli, professeur à la Sorbonne puis au Collège de France. Le comité de rédaction est présidé standard Raymond Aron et comprend des personnalités telles que Annie Kriegel, Alain Lancelot, Jean-François Revel, Georges Suffert…

    Suivant la snippet de Raymond Aron, les intellectuels du Congrès flow la liberté de la enlightenment sont présents dans Commentaire : Manès-Sperber, Georges Vedel, le juriste du Club Jean Moulin, Michel Crozier, le sociologue officiel des planificateurs. L’ancien cook de Preuves, François Bondy, participe au comité de rédaction. De plus, le parrainage états-unien est assuré standard l’intermédiaire de total du Congrès flow la liberté de la culture, Irving Kristol [۷] et Norman Podhoretz [۸].

    Dans une période de settlement family des rapports Est/Ouest (ce impulse prend fin avec la présidence Reagan), la revue constitue le maillon intermédiaire entre le Congrès flow la liberté de la enlightenment et la Fondation Saint-Simon. Résolument pro-états-uniens, les membres de Commentaire contribuent à diffuser les auteurs libéraux américains tels que Allan Bloom, professeur de philosophie politique à Chicago qui annonce, dans L’Âme désarmée, la décadence en pointant du doigt les mouvements étudiants, et Francis Fukuyama, célèbre théoricien de la « fin de l’Histoire ». Dans la logique du réseau du Congrès flow la liberté de la culture, Commentaire consacre un dossier à l’œuvre de Friedrich von Hayek, le fondateur de l’ultra-libérale Société du Mont Pèlerin, un consider tank qui contribue à la victoire de Margaret Thatcher en 1979.

    La revue Commentaire, constituée des réseaux construits standard Raymond Aron durant les deux premières décennies de la Guerre froide, regroupe des intellectuels anticommunistes de la première génération – les membres du Congrès flow la liberté de la culture, les élites des clubs de la « Troisième voie » (club Jean Moulin, bar Citoyens 60) – et recrute des jeunes universitaires comme Pierre Rosanvallon ou François Furet. La revue a ainsi permis aux aînés de transmettre un collateral de family sociales à la nouvelle génération des intellectuels pro-états-uniens qui, en créant la Fondation Saint-Simon en 1982, reformulent l’idéal politique des pionniers de la « Troisième voie » (Pierre Mendès-France, Jacques Delors).

    À la fin des années soixante-dix, l’école aronienne (Contrepoint, Preuves et Commentaire) est « concurencée » standard la création d’un nouveau pôle de réflexion dit « réformiste » composé de jeunes intellectuels en quête de reconnoitering académique. En 1980, Pierre Nora, le enthusiast des éditions Gallimard, et Marcel Gauchet, l’adversaire de Michel Foucault, lancent la revue Le Débat qui va constituer une tribune et un tremplin flow la jeunes génération incarnée standard Alain Finkielkraut, Alain Minc, Gilles Lipovetsky, Luc Ferry… Cette équipe, qui plaide flow une « nouvelle gauche », libérale et sociale, rejoindra la Fondation Saint-Simon, en 1982.

    Les fondateurs

    La mise en place du réseau saint-simonien est le résultat de la rencontre entre deux intellectuels majeurs du courant anti-totalitaire, l’historien François Furet et le porte-parole de la CFDT Pierre Rosanvallon, et deux personnalités du monde économique, l’ultra-catholique Roger Fauroux et l’influent conseiller du patronat français Alain Minc.

    François Furet

    L’itinéraire politique de François Furet met en viewpoint les liens unissant les saint-simoniens et les néo-conservateurs états-uniens qui, standard l’intermédiaire des fondations, financent les carrières de nombreux intellectuels français. François Furet, soutenu standard l’ultra-conservatrice fondation Olin [۹] pierce un programme de démantèlement de l’historiographie marxiste et parallèlement dénonce l’alliance avec les communistes en créant, avec le soutien états-unien, un consider tank destiné à combattre le Programme commun.

    Militant communiste jusqu’en 1956 [۱۰], il obtient l’agrégation d’histoire en 1954 en se faisant le défenseur des thèses du marxisme orthodoxe. Il entre au CNRS en 1956, puis à l’EHESS ; après sa detonation avec le PCF, il tente de fabriquer une historiographie tendant à réfuter la doctrine marxiste. Il analyse la Révolution française comme un phénomène achevé avec la IIIe République et entreprend un childbirth de dénonciation du « totalitarisme » communiste [۱۱]. En quittant le PCF, François Furet devient un libéral intransigeant dans la lignée de Raymond Aron. Confirmant cette filiation intellectuelle, il crée avec Luc Ferry l’Institut Raymond Aron, qu’il dirige jusqu’en 1992. Président de l’EHESS de 1977 à ۸۵, il partial à Chicago en 1982 ; la même année, il crée la Fondation Saint-Simon. Au impulse de la commémoration du bicentenaire de la Révolution française, la Fondation Olin lui hymn 470 000 dollars [۱۲] afin de financer son programme de recherche sur les révolutions américaine et française. En 1995, il publie Le Passé d’une illusion, ouvrage qui lui permet de revenir sur la mindfulness des intellectuels flow le marxisme et d’ériger le communisme comme une forme de totalitarisme équivalente au nazisme. Anti-mitterrandien radical et representative des néo-conservateurs états-uniens, François Furet a construit une œuvre intellectuelle conforme à la volonté de ses mécènes.

    Pierre Rosanvallon

    Son protégé, Pierre Rosanvallon, appartient à la jeune génération des « anti-totalitaires » formés dans les cercles aroniens de Commentaire.

    Pierre Rosanvallon est diplômé d’HEC. Ex-dirigeant des JEC (Jeunesses étudiantes chrétiennes), il entre à la CFDT et lance, avec Edmond Maire et Marcel Gonin, la revue CFDT-aujourd’hui. Très proche de Jacques Delors avec qui il crée le Centre Travail et Société, il participe à de nombreuses expériences de la « Troisième voie ». Il écrit dans Esprit, Le Nouvel observateur, Commentaire (dés 1978). Grâce à François Furet, il entre à l’EHESS et devient responsable des études politiques jusqu’à la consécration du Collège de France. Auteur d’essai à prétention sociologique et historique [۱۳], Pierre Rosanvallon fut « l’éminence grise » d’Edmond Maire à la CFDT, puis le conseiller de Jacques Delors. Il détient une place clé dans les réseaux saint-simoniens ; il représente la Fondation au comité directeur du Club de la Haye.

    Alain Minc

    Alain Minc, proche allié de Roger Fauroux, est le trésorier de la Fondation. Inspecteur des finances, vital de sa graduation à l’ENA, son ami Fauroux lui offre le poste de directeur banker de Saint Gobain. Remercié après les pertes occasionnées standard les opérations manquées de rachat de Bull et de la Générale des eaux, Alain Minc entre dans le groupe Carlo de Benedetti où ses échecs, comme vice-président de Cerus, ne l’empêchent pas d’empocher sept millions d’indemnités. Fort de ces expériences, il crée Alain Minc Conseil [۱۴]. Parallèlement, il publie de nombreux livres dont un lui vaudra condamnation flow plagiat. Avec le soutien de grands patrons, il organize la recapitalisation du quotidien Le Monde, en 1994, et en préside depuis le Conseil de surveillance. Il coordonne l’écriture du rapport La France de l’an 2000 (Commissariat au Plan), commandé standard Édouard Balladur dont il est l’un des soutiens les and influents.

    Roger Fauroux

    Ami et conseiller des patrons, Alain Minc a su tirer partie de ses family et a joué un rôle de recruteur, notamment dans les milieux patronaux.

    Le président de la Fondation, Roger Fauroux, est une personnalité au centre de réseaux multiples et étendus. Il est d’abord considéré comme un patron, il fut le Pdg de Saint-Gobain où il repéra son ami Alain Minc. Politiquement, il appartient à la « nouvelle gauche » incarnée standard Raymond Barre et Michel Rocard. Ce dernier le désigna, dans son gouvernement, ministre de l’industrie. Il fut directeur de l’ENA. Il conseilla le Cardinal Lustiger et fit ainsi réaliser à l’Église catholique des increase spéculatifs inespérés. Patron ultra-catholique, Roger Fauroux a assuré une partie conséquente du financement de la Fondation en mettant à grant des entreprises comme Saint-Gobain ou MK2 Production.

    La joining des intellectuels et des patrons

    La Fondation Saint-Simon revendique son rôle de relationship entre les intellectuels de la « deuxième gauche » et les congregation de nombreuses entreprises publiques et privées. Cette goal se traduit standard la présence de François Furet et Pierre Rosanvallon au conseil d’administration de Saint-Gobain. Une telle fondness entre les technocrates de la fonction publique ou de l’entreprise et les élites culturelles donne une forme nouvelle au « rêve politique » de la « Troisième voie » incarnée dans les années 60 standard le bar Jean Moulin [۱۵].

    Les saint-simoniens sont des hauts fonctionnaires de la planification (Pierre-Yves Cossé, commissaire général au Plan), des journalistes médiatiques (Françoise Giroud de L’Express, Jean Daniel et Jacques Julliard du Nouvel observateur, Franz-Olivier Giesbert du Figaro, Serge Jul et Laurent Joffrin de Libération), des stars de la télévision (Anne Sinclair, Christine Ockrent), des philosophes (Alain Finkielkraut, Edgar Morin, Luc Ferry), des congregation d’entreprise et des banquiers (Francis Mer, directeur général d’Usinor, Jean-Claude Trichet, gouverneur de la banque de France), des éditeurs (Pierre Nora des éditions Gallimard, Yves Sabouret d’Hachette) et bien sûr des politiques (Martine Aubry, Robert Badinter, Jean-Paul Huchon, Bernard Kouchner), etc.

    Jouant sur la connivence des élites, les membres de la Fondation Saint-Simon sont en mesure d’échanger des services symboliques et matériels. Les congregation viennent discuter avec les philosophes en practice et financent les activités de la Fondation, dont les fonds sont exclusivement privés. Les membres donnent une cotisation symbolique (500 francs en 1997) ; la Caisse des dépôts, Suez, Publicis, la SEMA, le Crédit internal de France, la banque Wormser, Saint-Gobain, BSN Gervais-Danone, MK2 productions, Cap Gemini Sogeti [۱۶] financent les déjeuners et publications de la Fondation Saint-Simon (soit un bill de 2 ۵۰۰ ۰۰۰ francs).

    La partnership financière entre les entreprises et les intellectuels permet à Pierre Rosanvallon, proche de Jean Peyrelevade (un des auteurs des records vertes de la Fondation avec d’autres congregation comme Raymond Lévy, Jean-Louis Beffa, Michel Bon), de créer La République des idées grâce aux contacts auprès de grandes entreprises comme Lafarge, Altadis, les AGF, EDF, Air France.

    La face cachée de la Fondation Saint-Simon

    En réalité, dès sa création et probablement à l’insu de la plupart de ses membres, la Fondation Saint-Simon est organiquement articulée aux réseaux atlantistes. Elle adhère en effet à un réseau de fondations animé standard la CIA, puis indirectement standard la National Endowment for Democracy : le Club de La Haye.

    En 1964, la Fondation Ford, jouant le rôle de bras philanthropique de la CIA, avait organisé à Berlin un conference en vue de la création en Europe de fondations à l’américaine. Quatre conférences internationales and tard, les premières fondations européennes furent invitées, en 1969, à un séminaire de travail, sous les auspices des fondations Ford et Rockfeller, à la villa Serbeloni de Bellagio (Italie), à l’issue duquel fut créé un groupe de hit permanent, le Club de La Haye.

    Depuis lors, le Club organize plusieurs rencontres annuelles. La première est consacrée à la recherche de financement et les suivantes à l’étude d’un ou deux thèmes de propagande qu’il appartiendra à chaque fondation membre de populariser dans son pays.

    En 1982, la Fondation Saint-Simon à peine créée, reçoit le Club de La Haye à Paris. Deux thèmes sont abordés : le chômage et la société multiculturelle. Les réunions suivantes auront flow objet : le sens du childbirth (Bunnik, 1983) ; favoriser l’excellence à l’université (Londres, 1983) ; l’émergence de la société multiculturelle en Europe (Bruxelles, 1984) ; l’excellence contre l’égalitarisme dans les sociétés multiculturelles (Jérusalem, 1986) ; les implications de la croissance de la race mondiale (Athènes, 1991) ; la société civile (Séville, 1992) ; le financement de l’enseignement supérieure et de la recherche (Londres 1993) ; etc. On devine là la matrice de la rhétorique saint-simonienne où la société multiculturelle se substitue à la laïcité et où l’équité remplace l’égalité, flow ne citer que quelques exemples.

    À chaque rencontre du Club de La Haye, les fondations membres envoient un délégué. La Fondation Saint-Simon est représentée, généralement standard son secrétaire général, Pierre Rosanvallon. En outre, deux personnalités « extérieures » participent aux débats : James A. Joseph, président du Conseil des fondations des États-Unis et administrateur de la National Endowment for Democracy, et Yehuda Elkana, représentant George Soros.

    Les grèves de 1995 : le impulse de vérité

    L’accès aux médias, presse écrite et audiovisuelle, constitue une autre facette du pouvoir des saint-simoniens. Après l’échec de la candidature d’Édouard Balladur à la présidence de la République, les grèves de 1995 posent à ce titre un véritable défi flow la Fondation Saint-Simon qui devient l’instrument de communication de la CFDT [۱۷]. Le projet Juppé de réforme du système des retraites provoque une deceptive de manifestations ; Nicole Notat, la secrétaire générale du syndicat, décide d’appuyer le projet en apportant quelques critiques (projet Notat). Afin de soutenir la stratégie de la CFDT, des intellectuels répondent à l’appel des deux principaux animateurs d’Esprit, Joël Roman et Olivier Mongin, qui lancent une pétition flow soutenir les propositions Notat [۱۸].

    Les membres d’Esprit contactent la Fondation Saint-Simon dont les principaux théoriciens considèrent globalement que la réforme Juppé est une « révolution » (Alain Minc) indispensable. Pierre Rosanvallon et Alain Minc mettent en place un devise de soutien médiatique des propositions Notat. La CFDT, dans ce dispositif, défend ses positions en mobilisant les intellectuels du syndicat dispersés, notamment, dans le réseau Esprit et dans le groupe des saint-simoniens. Les relais médiatiques sont, grâce à la Fondation, assurés [۱۹].

    Malgré ce devise d’action, qui présuppose des capitaux relationnels importants, les défenseurs de Notat, qui signent l’appel Réforme, se heurtent au mouvement, lancé standard Pierre Bourdieu, de soutien aux grévistes. Le sociologue multiplie les initiatives (pétitions, soutien open aux grévistes de la gare de Lyon…) afin de rallier les opposants au projet Juppé. Sur les plateaux de télévision, où Alain Touraine fait bureau de porte-parole des partisans de la réforme, certains n’hésitent pas à pointer du doigt la Fondation Saint-Simon.

    Alain Touraine, normalien, débute sa carrière, après un thoroughfare à Harvard, en tant que « sociologue de gauche » en étudiant le childbirth des ouvriers des usines Renault. Ami et « rival » de Michel Crozier avec qui il crée la revue Sociologie du travail en 1959, Alain Touraine constitue un cas exemplaire d’intellectuel de la « Troisième voie » de tactless mais engagé sans shade contre le communisme. Il est proche des planificateurs qui financent ses recherches standard l’intermédiaire de l’Institut des sciences sociales du childbirth (ISST). Intellectuel engagé, il soutient le mouvement des étudiants en 1968 à Nanterre. Il est pourtant remercié l’année suivante au même titre que Michel Crozier qui, dans la lignée du maître Aron, s’est opposé sans shade au « désordre » causée standard la contestation. Durant les grèves de 1995, Alain Touraine est désigné officieusement porte-parole de la Fondation Saint-Simon. Ses contacts dans les médias lui permettent d’être l’invité omniprésent des débats politiques.

    Le devise de strategy médiatique imaginé standard Pierre Rosanvallon aboutit à un double échec qui va justifier la retraction du groupe des saint-simoniens : d’une part, les réformes prônées standard Juppé et Notat sont bloquées, ce qui constitue une défaite des cadres intellectuels de la CFDT, et d’autre part, la Fondation, en mobilisant ses troupes sur le champ médiatique, a perdu son anonymat.

    La retraction du « temple de la pensée unique »

    Désignée comme le « temple de la pensée unique », la Fondation Saint-Simon est la cible de nombreuses critiques. Dès 1992, Régis Debray réunit les opposants à Balladur en créant le bar Phare Balises. Avec Emmanuel Todd et Alexandre Adler, il clothes des chevènementistes et des chiraquiens. L’expérience se renouvelle standard l’intermédiaire de la Fondation Marc Bloch qui deviendra la Fondation du 2 Mars (Philippe Cohen, journaliste à Marianne, Régis Debray, Pierre-André Taguieff…). En 1996, un « appel flow sortir de la pensée unique » rassemble des opposants à la Fondation Saint-Simon. Concrétisant cette fondness des membres d’ATTAC, d’AC !, des universitaires syndiqués (CGT, FSU) créent, en 1999, aux côtés de l’historien Jacques Kergoat, le bar Copernic.

    La Fondation Saint-Simon, devenue trop visible, est dissoute en 1999 [۲۰]. Certains saint-simoniens entrent dans le bar En temps réel fondé standard Zaki Laïdi et dirigé standard Gilles Margerie (Directeur général adjoint du Crédit agricole) ; d’autres se tournent vers des clubs de réflexion réservés aux patrons, comme L’Institut de l’entreprise présidé standard Michel Bon. La plupart des intellectuels de la Fondation intègrent La République des idées de Rosanvallon.

    La life des réseaux saint-simoniens

    En France, la Fondation Saint-Simon a permis la construction d’un réseau durable de family et de soutien mutuel entre des élites culturelles, politiques et économiques. L’échec du soutien à la candidature Balladur à l’élection présidentielle de 1995 n’a pas flow autant disqualifié les membres de la Fondation comme le démontre la combination du gouvernement Raffarin dans lequel on trouve le philosophe Luc Ferry et le enthusiast Francis Mer [۲۱].

    D’un indicate de vue diplomatique, la Fondation Saint-Simon, dans le sillage du Congrès flow la liberté de la culture, a permis de coordonner, match près de vingt ans, l’action des réseaux pro-états-uniens en France. L’ancrage néo-conservateur explique les orientations anti-communistes du début de la Fondation, au impulse où l’administration Reagan redéfinit la politique étrangère des États-Unis, et les prises de positions libérales défendues après la trench de l’Union soviétique, notamment durant les évènements sociaux de 1995.

    Il est éventuellement légitime flow des responsables politiques et des intellectuels d’avoir choisi, au cours de la Guerre froide, de se joindre au stay atlantiste contre le totalitarisme stalinien. Mais cet rendezvous change de sens après l’effondrement de l’Union soviétique. Il appartient à ceux qui ont prolongé ce compagnonnage d’expliquer aujourd’hui le sens de leur choix.

    Article source: http://www.voltairenet.org/article12431.html

    عکس اسب های سفید و زیبا، واقعا دیدنی

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۲۰ خرداد ۱۳۹۶

    Article source: http://www.akairan.com/foto-aka/tabiat/news20166122334519416.html

    در چشم باد

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۲۰ خرداد ۱۳۹۶

    در چشم باد

    ژانر
    ملودرام تاریخی
    نویسنده
    مسعود جعفری جوزانی
    کارگردان
    مسعود جعفری جوزانی
    بازیگران
    پارسا پیروزفر
    کامبیز دیرباز
    ستاره صفرآوه
    سعید نیکپور
    جلال پیشوائیان
    لاله اسکندری
    اکبر عبدی
    فخرالدین صدیق شریف
    جهانگیر الماسی
    محمدرضا هدایتی
    سحر جعفری جوزانی
    رضا شفیعی جم
    گلاره عباسی
    فریبا متخصص
    ماه چهره خلیلی
    مهدی کاسه‌ساز
    هومن سیدی
    سام درخشانی
    سعید راد
    مصطفی زمانی
    سیما تیرانداز
    مجید جوزانی
    هادی کاظمی
    محمود استاد محمد
    ابراهیم‌آبادی
    ارسلان قاسمی
    وطن صفر اُف
    بیتا توکلی
    عاطفه صرفه‌جو
    نیوشا ضیغمی
    بهنام وارسته
    موسیقی متن
    حسین علیزاده
    آهنگساز
    حسین علیزاده
    کشور سازنده
     ایران
    زبان‌ها
    زبان فارسی
    تعداد قسمت‌ها
    ۴۴
    تولید
    تهیه‌کننده
    مسعود جعفری جوزانی
    عباس اکبری
    حبیب‌الله کاسه‌ساز
    رضا انصاریان
    تدوین‌کننده
    مهدی حسینی‌وند
    مکان‌ها
    ایران
    آمریکا (لس آنجلس)
    فیلمبرداری
    امیر کریمی
    علیرضا زرین‌دست
    مدت
    حدود ۵۰ دقیقه
    تولیدشرکت‌ها
    جوزان فیلم
    Cinema Libre Studio[۱]
    توزیع کننده
    صدا و سیما
    پخش کننده
    شبکه اصلی
    شبکه ۱ سیما
    فرمت تصویر
    پال (۵۷۶i)
    فرمت صدا
    استریو
    اجرای اصلی
    ۵ تیر ۱۳۸۸ – ۲۸ خرداد ۱۳۸۹
    آثار مرتبط
    بعد از
    یوسف پیامبر
    قبل از
    مختارنامه

    در چشم باد مجموعه تلویزیونی تاریخی حماسی است که فیلمبرداری آن از مهرماه سال ۱۳۸۲ در لوکیشنی واقع در شمال کشور آغاز شد، به مدت ۵ سال به طول انجامید و در نهایت در اواخر سال ۱۳۸۷ به پایان رسید.

    دربارهٔ مجموعه[ویرایش]

    مجموعه تلویزیونی در چشم باد به تهیه کنندگی مسعود جعفری‌جوزانی و عباس اکبری در ۴۴ قسمت ۵۰ دقیقه‌ای برای پخش از شبکه اول سیما تهیه و تولید شد. فیلمنامه این سریال که در زمره سریال‌های «الف» سیما به شمار می‌رود، توسط «مسعود جعفری جوزانی» در مدت دوسال نوشته شده است.

    سریال تاریخی «در چشم باد»، وقایع سیاسی و اجتماعی سه دوره از تاریخ در سال‌های ۱۳۰۰، ۱۳۲۰ و ۱۳۶۰ را بررسی می‌کند که دوره اول پایان دوره قاجار و دورهٔ پهلوی، دوره دوم جنگ جهانی دوم و دوره سوم یک دوره زمانی خاص در بعد از انقلاب اسلامی ایران را که دوره فتح خرمشهر است، در بر می‌گیرد.

    در این پروژه که «حسین علیزاده» موسیقی آن را ساخته، بازیگرانی چون، پارسا پیروزفر، اکبر عبدی، کامبیز دیرباز، سعید نیک‌پور، سحر جعفری جوزانی، فریبا متخصص، لاله اسکندری، ستاره صفرآوه، رضا شفیعی جم، فخرالدین صدیق شریف، جهانگیر الماسی، محمود پاک نیت، مصطفی زمانی، محمدرضا هدایتی، هومن سیدی و… ایفای نقش کرده‌اند.

    ساخت این سریال یکی از بزرگترین پروژههای سریال‌سازی در تلویزیون است که برای ساخت آن تا به حال از ۴۸۰ لوکیشن استفاده شده و به بیش از ۱۰ شهرستان و استان دیگر سفر شده است.

    خلاصه و اطلاعات داستان[ویرایش]

    «در چشم باد» قصه زندگی خانواده‌ای است که رویدادها و لحظات تلخ و شیرین زندگی‌شان از دوره قیام میرزا کوچک جنگلی تا آزادسازی خرمشهر در آن به تصویر کشیده می‌شود، قصه از زمانی آغاز می‌شود که میرزا کوچک خان جنگلی، در گیلان اعلام جمهوری می‌کند و با این اقدام دوران پر حادثه تاریخ معاصر ایران آغاز می‌شود که سه دوره تاریخ ایران را بازگو می‌کند (قاجار، پهلوی، جمهوری اسلامی)

    پدر خانواده معروف به «ایرانی» از یاران میرزا کوچک خان جنگلی است. پس از کشته شدن میرزا، ایرانی همراه خانواده‌اش به تهران کوچ می‌کند و با دایر کردن یک چاپخانه فعالیت‌های سیاسی‌اش را پی می‌گیرد.

    در این سریال ۱۵۰ بازیگر در نقش‌های اصلی ایفای نقش کرده‌اند. «سعید نیک‌پور» نقش «حسن ایرانی» پدر خانواده را بازی می‌کند. او از ابتدای سریال در قصه حضور دارد و در فاز دوم از قصه خارج می‌شود. ایرانی ۳ پسر و یک دختر دارد که نام یکی از پسرها «بیژن» است و نقش او را «پارسا پیروزفر» بازی می‌کند. «بیژن» خلبان است و پس از ترک نامزدش «ایران نخجوان» با بازی سحر جعفری جوزانی در جنگ جهانی دوم با متفقین می‌جنگد. او پس از جنگ دستگیر و به خارج از کشور تبعید می‌شود.

    بیژن زمان جنگ تحمیلی به ایران می‌آید و برای پیدا کردن پسرش مجبور می‌شود به جبهه برود. نقش پسر دیگر ایرانی به نام «نادر» را «کامبیز دیرباز» بازی می‌کند. «نادر» تاجر است و تمایل زیادی به دخالت در ماجراهای سیاسی ندارد. نقش همکار و دوست او را «رضا شفیعی‌جم» بازی می‌کند.

    اسد پسر کوچکتر خانواده «مهدی کاسه ساز» در حمله هوایی متفقین به نیروی دریایی بندر پهلوی به همراه یدالله بایندر شهید می‌شود. فاطمه دختر ایرانی گلاره عباسی با محمود دژگیر محمد رضا هدایتی ازدواج می‌کند.

    تهیه و تولید[ویرایش]

    مجموعه تلویزیونی «در چشم باد» به تهیه‌کنندگی «رضا انصاریان» آغاز شد و بعد از چند ماه «حبیب‌الله کاسه‌ساز» جایگزین وی شد. پس از ۲ سال تهیه‌کنندگی به «مسعود جعفری‌جوزانی» و «عباس اکبری» واگذار شد.

    کل این اثر حدود ۲۵۰۰ دقیقه زمان دارد که حدود نیمی از آن در زمان تهیه‌کنندگی انصاریان و کاسه‌ساز فیلمبرداری شده و۵۰ درصد بقیه زمان تهیه‌کنندگی جوزانی و اکبری به تصویر کشیده شده است.

    فیلمبرداری سریال را «علیرضا زرین‌دست» آغاز کرد اما او اواخر سال ۸۲ از گروه رفت و «حسن پویا» به مدت یک ماه، جای او را به عنوان مدیر فیلمبرداری گرفت و بعد از آن فیلمبرداری به «امیر کریمی» سپرده شد که او کار را به پایان رساند.

    بازسازی خیابان‌های طالقانی، لاله‌زار و پامنار برای گرفتن سکانسهای مربوط به سال‌های ۶۰ و ۶۱ در محل خود خیابان‌ها بازسازی شد و بازسازی مسجد خرمشهر حدود ۸ ماه طول کشید که این بازسازی هم در خود مسجد اصلی انجام شد. شهرک غزالی لوکیشن اصلی فاز دوم سریال بوده است.

    فاز سوم این سریال که مربوط به جنگ ایران و عراق بود در شهرک سینمائی دفاع مقدس حوالی تهران و شهرستان خرمشهر در سال ۸۶ تا۸۷ فیلمبرداری شد. در این فاز طراح چهره پردازی: سعید ملکان، طراح صحنه و لباس: مجید میرفخرایی، دستیار کارگردان: احمد رمضان زاده و مدیرتولید بخش جنگ: سید علی قائم مقامی بودند.

    بازیگران[ویرایش]

    • پارسا پیروزفر
    • کامبیز دیرباز
    • ستاره صفرآوه
    • سعید نیکپور
    • جلال پیشوائیان
    • لاله اسکندری
    • اکبر عبدی
    • فخرالدین صدیق شریف
    • جهانگیر الماسی
    • محمدرضا هدایتی
    • سحر جعفری جوزانی
    • رضا شفیعی جم
    • گلاره عباسی
    • فریبا متخصص
    • ماه چهره خلیلی
    • مهدی کاسه‌ساز
    • هومن سیدی
    • سام درخشانی
    • سعید راد
    • مصطفی زمانی
    • سیما تیرانداز
    • مجید جوزانی
    • هادی کاظمی
    • محمود استاد محمد
    • ابراهیم‌آبادی
    • ارسلان قاسمی
    • وطن صفر اُف
    • بیتا توکلی
    • عاطفه صرفه‌جو
    • نیوشا ضیغمی
    • بهنام وارسته

    موسیقی سریال[ویرایش]

    در چشم باد

    موسیقی متن اثر حسین علیزاده
    پخش
    زمستان ۱۳۹۱
    فروردین ۱۳۹۲
    سبک
    موسیقی فیلم
    زمان
    ۶۴:۳۴
    ناشر
    نقطه تعریف

    موسیقی متن در چشم باد توسط حسین علیزاده ساخته شده است. ساخت موسیقی برای سریال در چشم باد دومین تجربه شخصی علیزاده در حوزه ساخت موسیقی برای سریال پس از مجموعه تلویزیونی زیر تیغ است.[۲]

    علیزاده با بهره‌گیری از موسیقی دوره‌های گوناگون تاریخی سریال، و بهره‌گیری از عناصر و نمادهای جغرافیایی و تاریخی و با توجه به تسلط بر ردیف دستگاهی از فضا و حجم موسیقی ایرانی برای ساخت موسیقی این سریال بهره گرفته است.[۳]

    موسیقی این سریال در زمستان ۱۳۹۱ در قالب آلبوم شامل ۲۳ قطعه منتشر شد و با تأخیری چند ماهه در بهار ۱۳۹۲ به صورت گسترده توسط مؤسسه فرهنگی هنری نقطه تعریف پخش شد.[۳]این آلبوم موسیقی، گزیده‌ای از موسیقی سریال در چشم باد است. علیزاده بر این باور است که این آلبوم، شنونده خاص خودش را دارد.[۲]

    فهرست آهنگ‌ها[ویرایش]

    همهٔ آهنگ‌ها توسط حسین علیزاده ساخته شده‌اند.

    منابع[ویرایش]

    پیوند بیرون[ویرایش]

    Article source: https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1_%DA%86%D8%B4%D9%85_%D8%A8%D8%A7%D8%AF

    Consciousness: Addendum G

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۲۰ خرداد ۱۳۹۶

    CONSCIOUSNESS
    © C.O. Evans J. Fudjack

    Addendum G –
    Jung and a Archetype[table of contents]  [previous]  [next]


    We shall deliver a judgment of a archetype, to that we
    turn a courtesy in this section, by recapitulating a discussion
    of a comatose presented by Liliane Frey-Rohn in her book, From
    Freud to Jung: a equivalent investigate of a unconscious
    . In the
    discussion we have in mind she starts by reminding a reader that
    Freud renowned between a detailed and energetic clarity of the
    unconscious. As we have forked out (in territory B) that that was
    only comatose in a detailed clarity Freud called the
    preconscious, renting a tenure ‘unconscious’ for that that was
    unconscious in a energetic sense, a comatose proper. In Frey-
    Rohn’s opinion,

    It can straightforwardly be seen that a implicit unconscious
    [preconscious] mostly coincided with a “fringe of
    consciousness”, that is tighten to consciousness, and, during the
    same time, with a chiaroscuro of a border phenomena of
    consciousness– an thought that Jung borrowed from William
    James. ۱۷۳

    This reflects a try to interpret references to the
    preconscious as references to auxiliary awareness. However, as
    Frey Rohn rightly points out,

    …as distant as Freud was concerned, a comatose constituted
    an radically opposite group than a (pre)conscious. ۱۷۴

    In territory B we famous that it was Freud’s enterprise to conceive
    of a comatose correct as a detached group and we argued for
    the probability of construing a comatose correct in terms of
    subsidiary awareness. Jung referred to Freud’s comatose proper,
    as renowned from a preconscious,

    -page 169-

    as a ‘personal unconscious’ for reasons that we shall shortly
    see, and Frey-Rohn tells us that…

    In contrariety [to Freud], Jung could not see a simple difference
    between a dual spheres of alertness [the unwavering and
    a preconscious] and a personal comatose [unconscious
    proper], that is, a repressed. ۱۷۵

    Indeed, she mentions…

    …Jung’s steady matter shortening Freud’s repressed-
    comatose [unconscious proper] to zero other than “a
    subconscious appendix to a unwavering mind”… ۱۷۶

    Jung, it appears, would have been radically in agreement with the
    strategy we adopted in a final territory (F), according to that the
    unconscious correct was accepted in terms of a formidable of rival
    contexting components of auxiliary awareness. But, we learn, just
    as shortly as it looks as if all references to a preconscious and
    unconscious can be construed as references to auxiliary awareness
    or some specific underline of auxiliary awareness, Jung reintroduces
    the judgment of an comatose detached from consciousness! This
    unconscious is totally opposite from a ‘personal unconscious’,
    that is, Freud’s comatose proper. Jung call it a collective
    unconscious.

    In after life Jung came to see a comatose as an agency
    that differed from consciousness. This ostensible contradiction
    to his progressing statements competence be customarily a outcome of his
    fixation a dividing line between a dual agencies deeper than
    before (that is, between alertness and a collective
    unconscious), while during a same time, accentuating their
    differences in content. ۱۷۷

    Jung used a judgment of a archetype to brand a calm of
    the common unconscious.

    According to Jung, a archetype resides in a collective
    unconscious, forming a content. The archetype itself never
    enters alertness nonetheless it can perceptible itself in
    consciousness in a form of an ‘archetypal

    -page 170-

    representation’. Like a dream which, according to a Freudian
    analysis, points over a perceptible calm to a implicit content,
    the classic illustration points over itself and
    consciousness to a archetype in a presumed collective
    unconscious.

    In this territory we shall offer an interpretation of the
    archetype that obviates positing a existence of an agency
    separate from consciousness, a reified unconscious. In doing this
    we shall inform Jung’s judgment of a comatose of a residual
    reificationism exhibited in his bargain of a collective
    unconscious.

    The archetype, according to Jung, can never enter
    consciousness. All we know about it we know by trait of its
    manifestations in alertness in a form of archetypal
    representations. We must, according to Jung, be confident with
    such surreptitious trust as it is a product of deduction from such
    representations.

    The classic representations (images and ideas) mediated to
    us by a comatose should not be confused with the
    archetype as such. They are really sundry structures that all
    prove behind to one radically “irrepresentable” simple form.
    The latter is characterized by certain grave elements and by
    certain elemental meanings, nonetheless these can be grasped
    customarily approximately. The archetype as such is a psychoid
    cause that belongs, as it were, to a invisible, ultraviolet
    finish of a penetrating spectrum.
    It does not appear, in itself,
    to be means of reaching consciousness. we try this
    supposition given all classic that is perceived
    by alertness seems to paint a set of variations on a
    belligerent theme. One is many tender by this act when one
    studies a unconstrained variations of a mandala motif. ۱۷۸

    Indeed, Jung reasons that given we can customarily know a archetype
    indirectly there is small clarity in vocalization of archetypes (in the
    plural — all one need postulate is a existence of a single
    archetype that all classic representations can be pronounced to
    manifest or impute behind to.

    -page 171-


    We must, however, constantly bear in mind that what we mean
    by “archetype” is in itself irrepresentable, though has effects
    that make visualizations of it possible, namely, the
    classic images and ideas. …When a existence of dual or
    some-more irrepresentables is assumed, there is always the
    possibility– that we tend to overlook–that it competence not be
    a doubt of dual or some-more factors though of one only. The
    temperament or non-identity of dual irrepresentable quantities is
    something that can't be proved. ۱۷۹

    In both passages Jung characterizes a archetype as
    ‘Irrepresentable’. The classic representations, we may
    conclude, are representations of a irrepresentable. What sense
    can we make of this extraordinary thought of ‘representing the
    irrepresentable’? Or contingency we acknowledge that this is radically a
    paradoxical plan of a foolish notion?

    Jung is attempting to report a charge between
    contents of an comatose group and a essence of consciousness
    in terms of a concepts of archetype and archetypal
    representation. We suggest, however, that a charge he is
    in fact describing is a charge receiving between a normal
    or paltry state of alertness (as bifurcated into subsidiary
    awareness and intent of attention) and a non-bifurcated or
    primordial state of alertness we discussed in Part III. When
    Jung says that a archetype is irrepresentable in consciousness
    we can know him to meant that knowledge in a non-
    bifurcated state can't be represented in normal consciousness
    because any display in normal alertness occurs in the
    fundamental figure-ground form by trait of a tributary of
    consciousness into auxiliary recognition and intent of attention.
    Mundane alertness can, however, prove over itself to a non-
    bifurcated state by interesting a paradoxical representation, one
    in that context and intent are in a charge of
    contradiction. A enigmatic illustration is a representation
    of an improbable duality, a logically unfit pair. As such,
    a paradoxical

    -page 172-

    representation points over duality– indeed, it competence satisfy the
    dissolution of gestalt and problematic a figure-ground distinction.

    As Jung mentions in a initial thoroughfare above, a archetypal
    representation can be difficult by questioning what he calls the
    mandala motif.

    we therefore took adult a dream-image or an organisation of the
    patient’s, and, with this as a prove of departure, set him
    a charge of elaborating or building his topic by giving free
    energy to his fantasy. This, according to a individual’s taste
    and talent, could be finished in any array of ways, dramatic,
    dialectic, visual, acoustic or in a form of dancing,
    painting, drawing, or modeling.
    The outcome of this technique
    was a immeasurable array of difficult designs whose diversity
    undetermined me for years, until we was means to commend that in
    this routine we was witnessing a extemporaneous phenomenon of
    an comatose routine that was merely assisted by the
    technical ability of a patient, and to that we after gave
    a name “individuation process”. ۱۸۰

    He describes a difficult designs referred to in a following
    way:

    The pell-mell collection of images that during initial confronted me
    reduced itself in a march of a work to certain well-
    tangible themes and grave elements, that steady themselves
    in matching or equivalent form with a many varied
    individuals, we mention, as a many distinct characteristics,
    pell-mell multiplicity and order; duality; a antithesis of
    light and dark, top and lower, right and left; a kinship of
    opposites in a third; a quaternity (square, cross);
    revolution (circle, sphere); and finally a centrist process
    and a radial arrangement that customarily followed some quaternary
    system.
    Triadic formations, detached from a complexio
    oppositorum
    in a third, were comparatively singular and formed
    critical exceptions that could be explained by special
    conditions. The centering process, is, in my experience, the
    never-to-be-surpassed consummate of a whole development… ۱۸۱

    The archetype is perceptible in a mandala that is characterized by
    a settlement of opposites in a third– a Many becomes the
    One. The nonbifurcated state is represented in normal
    consciousness.

    In a following thoroughfare Jung classifies a mandala as a
    yantra.

    we need contend customarily a few disproportion about a organic significance
    of a mandala, as we have discussed this topic several times.

    -page 173-

    before. Moreover, if we have a small feeling in our
    fingertips we can theory from these pictures, embellished with the
    biggest friendship though with crude hands, what is the
    deeper definition that a patients attempted to put into them and
    demonstrate by them. They are yantras in a Indian sense,
    instruments of meditation, concentration, and self-immersion,
    for a purpose of realizing middle experience, as we have
    explained in a Golden Flower.
    At a same time they serve
    to furnish middle order– that is why, when they seem in a
    series, they mostly follow chaotic, jumbled states marked
    by dispute and anxiety. They demonstrate a thought of a safe
    refuge, of middle settlement and wholeness. ۱۸۲

    Again we are presented with a thought of settlement of conflict
    and conceptual wholeness. In classifying a mandala as a
    yantra, Jung connects it with a Shri Yantra, a ‘yantra of
    yantras’ that we have analyzed in Part Three. Our research of
    the Shri Yantra is unchanging with a interpretation we are giving
    to Jung’s contention of a organic stress of a mandala
    and we competence know a Shri Yantra as a model of the
    archetypal representation.

    Although a concepts of conflict, opposition, and
    multiplicity play a partial in Jung’s descriptions of such
    representations, a thought of paradox, that played a vital purpose in
    our contention of a Shri Yantra, is not brought categorically into
    relief by Jung (although it is pragmatic by a thought of
    ‘representing a irrepresentable’) until Jung mentions


    …that pathological analogies of a individuation process
    are not a customarily ones. There are devout monuments of quite
    another kind, and they are certain illustrations of our
    process. Above all we would discuss a koans of Zen Buddhism,
    those high paradoxes that light up, as with a peep of
    lightning, a complicated interrelations between ego and
    self. ۱۸۳

    So distant we have been traffic with a several designs and
    representations constructed by individuals– a ‘infinitely
    variegated’ patterns which, nonetheless, vaunt features
    characteristic of a ‘mandala motif’.

    -page 174-


    But we competence also discuss a obsolete ideas and imaginary themes
    which stand adult from time to time in opposite cultures–
    representations deliberate to have a some-more or reduction concept appeal.
    For these black tend to re-occur in a configurations produced
    by patients who have, according to Jung, “only a minimal knowledge
    of mythology” ۱۸۴
    and they are model classic representations.

    Erich Neumann, whose investigate of such black was praised by Jung for
    having arrived “at conclusions and insights that are among the
    most critical ever to be reached in this field”, ۱۸۵ will be the
    primary source of information in a contention of a archetypal
    representation in mythology. It is on a basement of his research
    that we interpretation that classic representations in mythology
    possess a essential underline of paradox.

    It is Neumann’s topic that an classic illustration or
    ‘primordial image’, when it exerts a energy of mindfulness over a
    particular individual, achieves a energy to do so by trait of the
    stage of ego growth that that sold has reached. The
    uroborus, or pitch of “the dragon ravenous itself tail first”
    (which Jung initial discussed in tie with alchemy), ۱۸۶
    for
    example, dominates during a babyish proviso of ego consciousness,
    according to Neumann. 
    ۱۸۷
    Some of a other black of which
    Neumann speaks are a son-lover connected with a picture of the
    Great Mother: “they are loved, slain, buried, and bewailed by her,
    and are afterwards reborn by her”, ۱۸۸
    the pure birth associated
    with a picture of a Hero, ۱۸۹ a picture of a fertile-dead

    associated with a Transformation Myth, ۱۹۰ and a mythological
    formula expressing a thought of a Hero” “I and a Father are
    one”. ۱۹۱ Each picture is radically enigmatic when taken
    literally. The act of ravenous necessitates a devourer separate
    from a devouree; to slay is to take life

    -page 175-

    away, not to give birth to that that one slays; a pure is not
    impregnant; to be passed is to be deprived of a energy of fertility;
    and one does not breed oneself. Of march one can charge a
    metaphorical definition to any of these ideas, though a prove is that
    when taken literally they consecrate paradoxes.

    If, as we have suggested, alertness intrigues itself with
    the non-bifurcated or former state by interesting antithesis it
    could be approaching that a specific guise a antithesis takes will
    indicate an opinion in honour of a non-bifurcated state.
    In
    the childhood theatre of diseased ego alertness antithesis will have
    the outcome of inducing a former undifferentiated state, if
    we are to trust Neumann, who speaks of a propensity, during this
    stage of development, for a classic picture to ‘knockout’ normal
    consciousness and satisfy a lapse to a non-differentiated state. ۱۹۲
    As a ego gains strength a enigmatic archetypal
    representations will prove a fear of a lapse to the
    primordial state (manifest, for instance, as a fear of a Terrible
    Mother who gives life by devouring). And in after stages the
    return to a non-bifurcated state will once benefit be authorised by
    the sold antithesis analogous to that state– the
    transformation picture of fertility-in-death.

    The non-bifurcated state is represented in normal
    consciousness by a enigmatic classic picture and a guise
    the antithesis assumes will conform to a theatre of growth and
    indicate an opinion in honour of a non-bifurcated state.


    …originally a archetype acted on a ego en masse, in
    all a undifferentiated plenitude of a enigmatic nature.
    This is a arch reason since a ego is over-whelmed, and
    alertness disoriented, by a archetype… ۱۹۳

    -page 176-

    But then, as Neumann puts it,


    …consciousness learns to strengthen itself opposite a effect
    of a former archetype… ۱۹۴

    It does this by treating a enigmatic qualities of the
    archetypal display as elements of a dialectical process,
    thereby holding adult an opinion towards them that reconciles the
    initial paradox.

    The antithetical structure of [archetypal representation]
    creates unwavering course unfit and eventually leads
    to fascination. Consciousness keeps returning to this
    content, or to a chairman who embodies it or carries its
    projection,and is incompetent to get divided from it. New reactions
    are constantly released, alertness finds itself during a loss,
    and affective reactions start to appear. All bivalent
    essence that concurrently attract and repel act in like
    demeanour on a mammal as a whole and recover powerfully
    affective reactions, given alertness gives way,
    regresses, and obsolete mechanisms take a place. Affective
    reactions ensuing from mindfulness are dangerous; they
    volume to an advance by a unconscious.

    An modernized alertness will therefore separate the
    bivalent calm into a thought of discordant qualities.
    Before being so split, a calm is not merely good and bad
    during once; it is over good and evil, attracting and repelling,
    and therefore vitriolic to consciousness. But if there is
    a multiplication into good and evil, alertness can afterwards take up
    an attitude. It accepts and rejects, orients itself, and thus
    gets outward a operation of fascination. This unwavering bias
    toward prejudice is reinforced by a rationalizing
    routine we have mentioned. ۱۹۵

    The acceptance of some of a enigmatic qualities and the
    rejection of others, a holding adult of an opinion with a use of
    which these qualities can be dialectically resolved, is tantamount
    to depotentiating a antithesis by attributing to it a metaphorical
    meaning. The thought of a death-which-is-birth, for instance, which
    is enigmatic when we take it literally and charge to one and
    the same entity both a coming-into-being and a simultaneous
    termination of being, turns into a thought of a genocide of one
    entity (or passing of one mode of being) bringing about a birth
    of another entity (or

    -page 177-

    the conflict of another mode). Consciousness protects itself against
    a lapse to a non-bifurcated state by attenuating a paradoxical
    nature of a representations by that a non-differentiated state
    gains entry, so to speak, into normal consciousness.

    But as alertness becomes inflexible, overly inequitable or
    ‘one-sided’ to use Neumann’s words, antithesis can be used to break
    the reason unreasoning patterns of contexting have over a individual.
    Inherent in a difficulty and interspersal techniques Erickson uses
    for ‘depotentiating a unwavering set’ of a theme in sequence to
    replace it with an choice (see page 166) is a possibility
    of a use of antithesis for a conscious re-organization of
    personality. These techniques, in elemental respects, resemble
    the individuation routine of that Jung speaks, a routine which,
    by trait of a prolongation of such classic designs as the
    mandala, a new entire of celebrity is to be achieved. Both
    can be analyzed in terms of a routine in that alertness is
    presented with a antithesis that triggers a altered state in which
    consciousness is no longer bifurcated into intent of courtesy and
    subsidiary awareness. The altered state, characterized by the
    dissolution of gestalt, and in these sold cases prompted by
    paradox, allows for a restructuring of patterns of contexting.
    For this reason alone, we can know since a mythological
    symbols analogous to a after stages of life prove a more
    favorable opinion toward a non-bifurcated state than do the
    earlier stages, that provide it as antagonistic to a necessary
    strengthening of a ego.


    All a differentiations and celebrity components that were
    built adult during a initial half of life, when alertness was
    developing, are now unbuilt. ۱۹۶

    -page 178-

    This “transformation process” is connected, around a transformation
    mythology compared with this theatre of development, with a image
    of a ‘fertile-dead’. Speaking of this theatre of development,
    Neumann says,


    The entire that comes into being as a outcome of the
    individuation routine corresponds to a surpassing structural
    change, a new pattern of a personality. Whereas in
    a initial half of life there was a bent to differentiation
    and ever-increasing tragedy during a responsibility of wholeness, the
    formation routine tends towards increasing fortitude and a
    obscure of tension. ۱۹۷

    Among a traditions that permit a lapse to the
    primordial togetherness of a non-bifurcated state stands Yoga. Eliade
    summarizes a thought to be achieved in a following way.


    All this amounts to observant that we are traffic with a
    coincidentia oppositorum achieved on all levels of Life and
    Consciousness. As a outcome of this kinship of opposites
    knowledge of duality is abolished and a unusual world
    transcended. ۱۹۸

    And vocalization of a undifferentiated state, Eliade says:


    …we are traffic with a otherworldly conditions which, being
    inconceivable, is voiced by enigmatic or paradoxical
    metaphors. ۱۹۹

    But we should like to addition Eliade’s contention by pointing
    out that a elemental split in normal consciousness
    is between figure and ground– it occurs when an intent of
    attention is relevated from a whole that stays in subsidiary
    awareness. It is this initial tributary of alertness which
    produces a subject-object eminence and creates for a subject
    his or her ‘phenomenal world’. It is an fugitive duality underlying
    everyday knowledge precisely given a knowledge of subsidiary
    awareness can't be prisoner in attention, and nonetheless subsidiary
    awareness plays a poignant partial in knowledge in influencing
    the deployment of attention. It is not surprising, then, that the
    traditions that disciple a lapse to

    -page 179-

    the former non-bifurcated state should occupy paradox, not
    merely as a approach of vocalization about that state, though as an instrument
    to grasp it. In a research we have given of a Shri Yantra
    we described antithesis in terms of a double connect phenomena in which
    the subsidiarily gifted context in that an intent of
    attention is entertained is exclusive with (or contradicts) the
    object. Hence, to severely perform a enigmatic representation
    such as a Shri Yantra is to make an unfit direct on
    consciousness structured as auxiliary awareness/object of
    attention and to insist on arrogance of a former non-
    bifurcated state.

    Earlier in this paper we quoted a thoroughfare that suggested that
    the ‘obscure, enigmatic metaphors’ of a East constituted an
    obstacle for a transparent bargain of a insights such metaphors
    were dictated to express. If, however, we give Eastern systems the
    benefit of doubt, we competence discern not a small obscurity of
    expression that final clarification, though an denote that the
    transcendental state of alertness that is a primary interest
    of such systems is essentially opposite from normal
    consciousness. That a disproportion between a dual is a
    fundamental one becomes apparent when we recognised of normal
    consciousness as auxiliary awareness/object of courtesy and the
    transcendental state of alertness as lacking this
    characteristic bifurcation. We competence afterwards know a esoteric
    pronouncements of a East to simulate both a hostility to use
    descriptions that would upset a altered state with normal
    consciousness and an try to satisfy a state in doubt or a
    facsimile by a use of paradox.

    [table of contents]  [previous]  [next]


    Footnotes

    ۱۷۳٫ L. Frey-Rohn, From Freud to Jung, translated by F.E. Engreen
    and E.K. Engreen (New York:Dell Publishing,1974) p.119.

    back to text

    ۱۷۴٫ Ibid., p.120.

    back to text

    ۱۷۵٫ Ibid.

    back to text

    ۱۷۶٫ Ibid.

    back to text

    ۱۷۷٫ Ibid., p.121.

    back to text

    ۱۷۸٫ C.G.Jung, On a inlet of a psyche, op.cit., p.123.

    back to text

    ۱۷۹٫ Ibid., p.124.

    back to text

    ۱۸۰٫ Ibid., p.112.

    back to text

    ۱۸۱٫ Ibid., p.113.

    back to text

    ۱۸۲٫ C.G. Jung, Mandala symbolism, translated by R.F.C. Hull
    (Princeton:Princeton Univ. Press,1972),p.99.

    back to text

    ۱۸۳٫ C.G. Jung, On a inlet of a psyche, op.cit., p.135.

    back to text

    ۱۸۴٫ Ibid., p.113.

    back to text

    ۱۸۵٫ E. Neumann, The origins and story of consciousness,
    translated by R.F.C. Hull (Princeton:Princeton Univ.
    Press,1954), p.xiv.

    back to text

    ۱۸۶٫ C.G. Jung, Dreams, op.cit., p.200.

    back to text

    ۱۸۷٫ E. Neumann, op.cit., p.41.

    back to text

    ۱۸۸٫ Ibid., p.46

    back to text

    ۱۸۹٫ Ibid., p.133.

    back to text

    ۱۹۰٫ Ibid., p.225-227.

    back to text

    ۱۹۱٫ Ibid., p.360.

    back to text

    ۱۹۲٫ Ibid., p.329.

    back to text

    ۱۹۳٫ Ibid., p.322.

    back to text

    ۱۹۴٫ Ibid.

    back to text

    ۱۹۵٫ Ibid., p.327.

    back to text

    ۱۹۶٫ Ibid., p.412.

    back to text

    ۱۹۷٫ Ibid., p.416.

    back to text

    ۱۹۸٫ M. Eliade, The dual and a one, op.cit., p.118.

    back to text

    ۱۹۹٫ Ibid., p.121.

    back to text

    Article source: http://www.mentalstates.net/add_g.html

    Goal Setting: A Fresh Perspective

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۲۰ خرداد ۱۳۹۶

    %PDF-1.5%
    ۸۵۵ ۰ objendobj
    ۸۶۶ ۰ obj/Filter/FlateDecode/ID[]/Index[855 22]/Info 854 0 R/Length 69/Prev 1397557/Root 856 0 R/Size 877/Type/XRef/W[1 2 1]stream
    hbbd“b`^$g L@2Q@BUe`bd~d100C

    Article source: http://www.oracle.com/us/media1/goal-setting-fresh-perspective-ee-1679275.pdf

    بهترین اتومبیل در ایران از نظر مردم انتخاب شد

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۱۹ خرداد ۱۳۹۶

    به گزارش تکناز به نقل از ایسنا ، براساس آخرین تحقیقات انجام شده، در بین خودروهای كمتر از ۱۰ میلیون تومان، ام وی ام ۱۱۰ با كسب ۶۵۸ امتیاز از مجموع هزار امتیاز در نظر گرفته شده، بیش‌ترین میزان رضایتمندی مشتریان را به خود اختصاص داده است.

    در این گروه خودروهای روآ با ۶۲۰ امتیاز و سایپا۱۱۱ با ۶۱۳ امتیاز از مجموع هزار امتیاز مربوط به رضایت مشتریان در رده‌های دوم و سوم قرار دارند.

    سایپا ۱۳۱ با ۶۰۷ امتیاز، سایپا۱۴۱ با ۶۰۵ امتیاز، سایپا۱۳۱ با ۶۰۲ امتیاز و سایپا صبا با ۵۹۷ امتیاز در رده‌های بعدی این جدول قرار گرفته‌اند.

    * بین ۱۰ تا۲۰ میلیون تومان؛ پژو۲۰۶ اس.دی و تندر۹۰

    طی مصاحبه‌هایی كه با حدود ۳۳ هزار و ۵۰۰ نفر از خریداران خودروها صورت گرفته است، در نیمه نخست امسال مشتریان از میان خودروهایی با قیمت بین ۱۰ تا۲۰ میلیون تومان، بیشترین میزان رضایت را از ۲۰۶ اس دی داشته‌اند و به آن ۷۳۴ امتیاز داده‌اند.

    پس از این خودرو، تندر۹۰ پارس خودرو با ۷۳۳ امتیاز، ‌پژو۲۰۷ با ۷۲۵ امتیاز‌، تندر۹۰ ایران خودرو با ۷۱۹ امتیاز و پژو ۲۰۶ با ۷۱۴ امتیاز در رده‌های دوم تا پنجم قرار دارند.

    ام وی ام ۵۳۰ با ۶۹۱، ریو با ۶۸۸، سورن با ۶۸۶، سمندEF۷ با ۶۷۲ و سمندLX با ۶۶۰ امتیاز رتبه‌های پنجم تا دهم جدول را به خود اختصاص داده‌اند.

    چری ویانا با ۶۵۶ امتیاز،‌ سمند SE با ۶۴۸ امتیاز، پژو پارس با ۶۴۱ امتیاز، پژو۴۰۵ با ۶۳۷ امتیاز و ‌تیبا با ۶۳۰ امتیاز در دیگر رده‌های این جدول قرار دارند.

    خودروهای لوبو و لیفان ۵۲۰ نیز از دیگر محصولات زیر۲۰ میلیونی هستند كه در این نظرسنجی اظهارنظری درباره آن‌ها به ثبت نرسیده است.

    * بین ۲۰ تا۳۰ میلیون تومان؛ مگان

    اما در میان خودروهایی كه قیمتی بین ۲۰ تا۳۰ میلیون تومان دارند، مشتریان بیشترین میزان رضایت را از مگان ۱۶۰۰ داشته‌اند و به آن ۷۵۶ امتیاز داده‌اند.

    پس از مگان‌، ام وی امX۳۳با ۷۳۶ امتیاز و هیوندا ورنا با ۷۱۹ امتیاز در رده‌های دوم و سوم قرار دارند.

    * بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان،؛ ام جی روور

    هم‌چنین در میان خودروهای ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومانی، ام جی روور ۵۵۰ با ۷۸۹ امتیاز درصدر قرار دارد و پس از آن مگان ۲۰۰۰ با ۷۷۱ امتیاز و هیوندا آی۲۰ با ۷۵۹ امتیاز در جایگاه دوم و سوم رضایت مشتریان قرار دارند.

    مزدا ۲ و هیوندا آوانته نیز با ۷۴۴ و ۷۳۶ امتیاز در رده‌های بعدی این جدول قرار دارند.

    * بین ۴۰ تا ۵۰‌ میلیون تومان؛ كیا نیوسراتو

    اما در بین خودروهای ۴۰ تا ۵۰ میلیون تومانی، این روزها كیا نیو سراتو با ۸۰۹ امتیاز بیشترین میزان رضایت مشتری را به خود اختصاص داده و پس از آن كیا سراتو كوپه با ۷۹۸ امتیاز و نیو مزدا۳ با ۷۹۲ امتیاز در رده‌های دوم و سوم قرار گرفته‌اند.

    هیوندا آی۳۰با ۷۸۹ امتیاز‌، نیسان ماكسیما با ۷۶۲ امتیاز و گرند ویتارا با ۷۵۴ امتیاز در رده‌های بعدی این جدول قرار گرفته‌اند.

    * بالای ۵۰ میلیون تومان؛ ‌پورشه

    در نهایت در میان خودروهای گران قیمتی كه بیش از ۵۰ میلیون تومان قیمت دارند، پورشه كاین با ۸۸۱ امتیاز‌، هیوندا جنیسیس با ۸۴۳ و ‌هیوندا سوناتا با ۸۳۰ امتیاز در رده‌های اول تا سوم قرار دارند.

    جنیسیس كوپه (۸۲۱)، كیا موهاوی(۸۱۸) كیا سورنتو(۸۱۶) نیسان تیانا(۸۱۴)، تویوتا اریون (۸۰۹)، هیوندا سانتافه (۸۰۵)، هیوندا آی ایکس ۵۵ و كیا اسپورتیج مشتركا با ۷۹۹ و هیوندا آی ایکس ۳۵ با ۷۹۶ امتیاز در رده‌های بعدی قرار دارند. البته در این رده سانگ یانگ ركستون‌، سانگ یانگ كایدون و سانگ یانگ اكتیون نیز قرار دارند كه میزان رضایتمندی مشتریان نسبت به آنها مشخص نشده است.

    * خودرو ارزان‌تر‌ با رضایت بیشتر

    در مجموع اگر میزان رضایتمندی مشتریان از تمام خودروهای مورد نظرسنجی قرار گرفته را بررسی كنیم، در می‌یابیم كه پورشه كاین با ۸۸۱ امتیاز بالاترین میزان رضایتمندی را به خود اختصاص داده است كه البته با توجه به قیمت بالای ۵۰ میلیون تومانی آن تا حدی این مساله قابل توجیه است، چرا كه به غیر از خودروهای بالای ۵۰ میلیونی هیچ یك از خودروهای گروه‌های دیگر به امتیاز ۸۰۰ دست نیافته‌اند و بدین ترتیب اكثر خودروهایی كه قیمتی بالای ۵۰ میلیون تومان دارند، در رده‌های اول تا نهم جدول رضایتمندی قرار گرفته‌اند.

    البته كیا نیوسراتو كه در رده‌ قیمتی بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون قرار می‌گیرد هم با كسب ۸۰۹ امتیاز از برخی از ماشین‌های بالای ۵۰ میلیونی، بالاتر قرار گرفته و به طور مشترك با تویوتا اریون هم امتیاز شده و در رده هشتم جدول قرار دارد.

    ام جی روور ۵۵۰ نیز با اینكه قیمتی بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان دارد، با كسب ۷۸۹ امتیاز از نظر رضایتمندی، امتیاز بیشتری نسبت به خودروهای گران‌تری همچون نیسان ماكسیما (۷۶۲) و گرند ویتارا (۷۵۴) به خود اختصاص داده و میزان رضایت از آن با هیوندا آی۳۰ برابری می‌كند.

    مگان۲۰۰۰ نیز با اینكه بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان قیمت دارد، با ۷۷۱ امتیاز از ماكسیما و گرند ویتارا كه بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون قیمت دارند جلوتر است.

    هم‌چنین مگان۱۶۰۰ با قیمتی بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون از مزدا ۲ و هیوندا آوانته كه حدود ۳۰ تا ۴۰ میلیون قیمت دارند، از رضایتمندی بیشتری برخوردار است.

    ام وی ام X۳۳ (تیگو) نیز با قیمت نزدیک به ۳۰ میلیون تومان از نظر رضایتمندی با هیوندا آوانته كه بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون قیمت دارد، برابری می‌كند.

    هم‌چنین ام وی ام ۱۱۰ كه قیمتی كمتر از ۱۰ میلیون تومان دارد، از نظر میزان رضایتمندی مشتریان از چری ویانا‌، سمندSE، پژو پارس و پژو ۴۰۵ كه قیمتی بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان دارند، بالاتر است.

    در این نظرسنجی ۴۸ خودروی سواری از ۱۲ شركت عرضه كننده خودرو مورد بررسی قرار گرفته‌اند و پنج موضوع «بدنه»، «مجموعه نیرو محركه و سوخت رسانی»، «مجموعه تعلیق و انتقال قدرت»، «ایمنی» و «تهویه مطبوع و وسایل برقی» جزو شاخص‌های اصلی نظرسنجی بوده‌اند.

    البته گویا در این نظرسنجی خودروهای شركت كرمان خودرو، خودروسازان بم و رامك خودرو به علت عدم ارائه آمار فروش خودرو در شش ماهه اول امسال مورد ارزیابی قرار نگرفته اند.

    Article source: http://www.taknaz.net/news_detail_25301.html

    نقاشی های ۳ بعدی بر روی زمین

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۱۹ خرداد ۱۳۹۶

    عکس هایی دیدنی از نقاشی های زیبای سه بعدی که در خیابان ها و بر روی زمین کشیده شده اند

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    نقاشی های 3 بعدی بر روی زمین

    Article source: http://www.coca.ir/painting-3d-earth/

    فروشگاه محصولات گرافیکی، انیمیشن و طراحی گرافیران

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۱۹ خرداد ۱۳۹۶

    

    Article source: http://shop.graphiran.com/

    بازی آنلاین طراحی ناخن باربی دخترانه فلش

    نوشته شده در موضوع خرید اینترنتی در ۱۹ خرداد ۱۳۹۶

    Article source: http://www.flashkhor.com/playg.php?code_game=1274